1. Προ-Περίοδος Τσιν: Τα κεντήματα αυτής της περιόδου περιείχαν κυρίως μοτίβα όπως μοτίβα σύννεφων και βροντών, που χαρακτηρίζονταν από απλές γραμμές και ζωηρά χρώματα. Το κέντημα άρχισε επίσης να εμφανίζεται σε ρούχα, έπιπλα σπιτιού και σε άλλους τομείς, και έγινε βασική διακοσμητική τεχνική.
2. Δυναστείες Χαν και Τανγκ: Αυτή η περίοδος σηματοδότησε τη χρυσή εποχή του κεντήματος, με πρωτοφανή ακμή. Τα κεντήματα αυτής της περιόδου περιείχαν κυρίως θέματα όπως λουλούδια, πουλιά, φιγούρες και τοπία, με ρέουσες γραμμές και πλούσια χρώματα. Τα κεντήματα άρχισαν επίσης να εμφανίζονται σε σημαντικούς χώρους, όπως παλάτια και ναοί, και έγιναν μια μορφή τέχνης που συμβολίζει τη δύναμη και την κατάσταση.
3. Δυναστείες Τραγουδιού, Γιουάν, Μινγκ και Τσινγκ: Τα έργα κεντήματος αυτής της περιόδου, ενώ κληρονόμησαν παραδόσεις, έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στην καινοτομία και την ανάπτυξη. Αναδείχθηκαν πολυάριθμες σχολές κεντήματος, η καθεμία με τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά, όπως το κέντημα Suzhou, το Sichuan κέντημα, το Hunan κέντημα και το Guangdong. Αυτά τα σχολεία όχι μόνο πέτυχαν καινοτομίες στην τεχνική, αλλά και σημαντικές καινοτομίες στη θεματολογία και το στυλ.
4. Σύγχρονη Περίοδος: Κεντήματα αυτής της περιόδου ενσωμάτωσαν σύγχρονες αισθητικές έννοιες και τεχνικές με παραδοσιακές τεχνικές. Παράλληλα, το κέντημα άρχισε να φεύγει στο εξωτερικό και έγινε μια μορφή τέχνης με διεθνή επιρροή.
